Žene u crnom organizuju antiratni protest u crnini i ćutanju 13. maja 2026. (16:00 u Knez Mihailovoj ulici, kod Ruskog cara) u Beogradu.

Tokom genocidne ofanzive zločinačkog Netanjahuovog režima na Gazu ubijeno je preko 70 000 palestinskih civila, od toga 20 000 dece; 97% zgrada je uništeno, a infrastruktura praktično ne postoji… Gaza je paradigma ljudskog varvarstva, legalizacija zverstva, kao i urušavanja međunarodnog poretka.

Povodom 33. godišnjice zločina u Štrpcima, aktivistkinje Mreže Žena u crnom iz Prijepolja, Priboja, i Beograda, prisustvovaće 27.02.2026. komemoraciji u Prijepolju, zajedno sa porodicama žrtava.

Dana 27. februara 1993. godine, u 15:48h, na pruzi Beograd – Bar, u mestu Štrpci, iz voza broj 671 srpska paravojna formacija „osvetnici“, koja je delovala u rezervnom sastavu Višegradske brigade, Vojske Republike Srpske, pod komandom Milana Lukića, je izvela 19 putnika bošnjačke, jednog putnika hrvatske nacionalnosti i jedno nepoznato lice. Zarobljenici su odvedeni u fiskulturnu salu salu osnovne škole u selu Mušići, gde su prebijeni i opljačkani, a potom su ubijeni, u dvorištu kuće Rasima Čehića, u selu Prelovo.

Žene u crnom će 12. maja 2026. godine, prisustvovati obeležavanju godišnjice zločina počinjenih nad bošnjačkim stanovništvom na području opštine Bratunac, za vreme rata u Bosni i Hercegovini (1992-1995). Zajedno sa porodicama žrtava i preživelima odaće svoju poštu žrtvama na mezarju Veljaci u organizaciji udruženja Podrinje.

Kontrolu nad Bratuncem 17. aprila 1992. godine, preuzimaju srpske paravojne formacije koje su prešle reku Drinu i stupile na područje Skelana u opštini Srebrenica 14. ili 15. aprila uz saradnju srbijanskih vlasti. Nakon što je bošnjačko stanovništvo razoružano, političku vlast u Bratuncu preuzeo je Krizni štab na čelu s Miroslavom Deronjićem.

Žene u crnom organizuju 24. februara 2026. godine u 16h u Knez Mihailovoj ulici (kod Ruskog cara), antiratni protest u crnini i ćutanju “Stop ratu u Ukrajini”.

Navršavaju se četiri godine od kada okupacione trupe Ruske federacije izvode varvarske napade na teritoriji nezavisne države Ukrajine. Agresorske ruske trupe vode rat protiv civilnog stanovništva na celoj teritoriji Ukrajine. Sve intenzivniji zverski napadi na civilnu infrastrukturu – železničke stanice, energetska postrojenja, stambene objekte... izazivaju ogromnu materijalnu štetu i masovno stradanje ukrajinskog stanovništva. Ruske okupacione trupe širom Ukrajine sprovode zločine: urbicida, kulturocida, femicida, infanticida... Zločinački imperijalni militaristički pohod pod vođstvom V. Putina neophodno je imenovati GENOCIDOM.  

Žene u crnom se najoštrije protive puštanju na slobodu iz zatvora, radi lečenja u Srbiji, osuđenog ratnog zločinca Ratka Mladića, osuđenog za genocid u Srebrenici na doživotnu robiju.

Država Srbija i njeno Ministarstvo pravde su odmah ponudili garancije za njegovo lečenje u Srbiji. Država Srbija i njene pravosudne institucije nikada nisu ponudile ništa (ili materijalno obeštećenje ili simboličko) žrtvama zločina počinjenih u naše ime.

Potočare/Srebrenica

Kao i prethodnih godina, i ovog 11. februara organizujemo susret prijateljstva, uzajamne podrške, solidarnosti, zajedničke borbe za mir i pravdu.  

Program

11:30-11:45 – Dolazak aktivistkinja Mreže Žena u crnom i ostalih učesnica/ka Srbije, BiH, Italije u Potočare

12:00-12:30 - Memorijalni centar Potočare

Povodom 14. aprila, Dana sećanja na žrtve seksualnog nasilja u ratu na Kosovu, Žene u crnom, Autonomni ženski centar i Inicijativa mladih za ljudska prava organizuju uličnu akciju 14.4.2026. godine od 12h na Trgu Republike.

Za Dan sećanja na žrtve seksualnog nasilja u ratu kosovske institucije, na inicijativu civilnog društva, simbolično su izabrale 14. april jer je na taj dan 1999. godine od strane pripadnika srpske policije silovana tada šesnaestogodišnja Vasfije Krasnići-Gudman, prva žena koja je javno progovorila o zločinu seksualnog nasilja tokom rata na Kosovu.

Žene u crnom najoštrije osuđuju kako prekomernu upotrebu sile, tako i otvoreno i ogoljeno nasilje, koje su pripadnici Ministarstva unutrašnjih poslova, primenili nad mirnim, nenasilnim protestima građana i građanki u Novom Sadu, 17.11.2025. godine. 

Pripadnici policije i žandarmerije tukli su okupljene koji su sprečavali uklanjanje autobusa prevoznika Jaćimovića, koji ispred zgrade Banovine, danima štrajkuje glađu, tražeći od nadležnih institucija države da mu se vrate oduzeti autobusi.

Žene u crnom, su poput drugih političkih aktera i građana/ki, bile svedokinje jučerašnjeg dana – dana kada su održani lokalni izbori u deset opština u Srbiji. Juče smo bile svedokinje rata koji režim, čiji su pripadnici svojedobno ratovali širom bivše Jugoslavije, u Srbiji vodi protiv sopstvenih građana/ki.

To što se juče desilo ukazuje na činjenicu da vladajuća Srpska napredna stranka po svaku cenu hoće da ostane na vlasti. Mafijaški režim u Srbiji pokazuje čvrstu nameru da ne prizna gubitak poverenja građana/ki i da se mirno povuče sa vlasti. 

18.11. 1991. – 18. 11. 2025.

Povodom 34. godišnjice od pada Vukovara, Žene u crnom će 18. novembra 2025. godine organizovati mirovnu akciju u crnini i ćutanju „Nikada nećemo zaboraviti zločine u Vukovaru“, u Knez Mihailovoj ulici u Beogradu, od 16:00 do 16:45. Tom prilikom biće izvedena akcija: „Tražimo istinu o logorima!“

Žene u crnom najoštrije osuđuju vandalski čin lepljenja plakata sa porukama mržnje na prostorijama nevladine organizacije Inicijativa mladih za ljudska prava i političke stranke Pokret slobodnih građana, koji su počinili pripadnici ekstremno desničarske organizacije Narodne patrole, u noći između 15. i 16. marta 2026. godine.

Žene u crnom smatraju da organizacije i grupe, poput Narodnih patrola ne deluju u vakuumu. Naprotiv, one deluju u jednom organizovanom i negovanom kontekstu koji stvara država Srbija.

Žene u crnom najoštrije osuđuju etnički motivisane napade kojima je kontinuirano izložena aktivistkinja Zrenjaninskog socijalnog foruma, Tara Rukeci.

Mržnja prema albanskom stanovništvu u ovoj zemlji ima svoju dugu istoriju. Mržnja prema izbeglicama takođe. Mržnja prema stranim radnicima takođe.
Stranci nisu ti koji siluju tzv. naše žene. Građani ove zemlje su ti koji siluju građanke ove zemlje.